zaterdag 23 september 2017

Hier alleen pinnen

Boodschappen doen is voor mij een noodzakelijk iets, ik beleef er geen plezier aan en laat daarom mijn boodschappen thuis bezorgen, ik heb de online supermarkt Picnic ontdekt.
Zo af en toe moet ik toch de gang naar de buurtsuper maken omdat ik iets ben vergeten te bestellen. Deze week moest ik er weer eens aan geloven en ging daarom met tas en portemonnee richting winkel. Ik weet ondertussen wel waar de artikelen liggen die ik nodig heb en ik ben dan ook in een mum van tijd bij de kassa. Omdat ik meestal met de pinpas betaal maakt het niet uit bij welke kassa ik ga staan. Klanten die cash betalen moeten opletten of ze in de juiste rij staan.
Ik stond als derde bij de pinkassa, als tweede een vriendelijke mevrouw en als eerste een oudere mevrouw met een rollator.  Ze had haar boodschappen al op de band gelegd. Op het moment dat de kassière het af te rekenen bedrag noemde pakte mevrouw haar portemonnee en begon het bedrag uit te tellen in haar hand. “Dit is een pinkassa, u kunt hier niet met geld betalen” zegt de kassière. Verschrikt keek de mevrouw van haar hand naar de kassière en van de kassière weer naar haar hand met daarin het gepaste geldbedrag. Ze wist even niets te zeggen en keek een beetje hulpeloos naar de kassajuffrouw. De kassajuffrouw, Diana stond er op haar jasje, verblikte of verbloosde niet en bleef wachten. 
Ondertussen bedacht ik dat we de boodschappen maar snel naar een andere kassa moesten brengen zodat mevrouw kon betalen. Ik zag aan de mevrouw voor mij dat zij ook nadacht over een oplossing en ze had een idee, ze zegt tegen de mevrouw: “Als u mij nu uw geld geeft, dan betaal ik uw boodschappen met mijn pinpas en is het probleem opgelost”. De mevrouw was er even stil van, net als wij allemaal in de ondertussen langer geworden rij. Er kwam een brede glimlach op het gezicht van mevrouw en ze was duidelijk opgelucht. Ik merkte dat de hele rij wachtenden glimlachte en opgelucht de handelingen gadesloeg, behalve Diana, zij deed net of zij er helemaal niets mee te maken had.
Ik vond het geweldig om iets, dat toch even een groot probleem leek, zo eenvoudig en snel werd opgelost. Een dergelijk kleine belevenis maakt mijn dag goed met een extra zonnetje . Of Diana haar dag ook een extra zonnetje kreeg vraag ik mij af. Waarschijnlijk komt dit "probleempje" meerdere keren per dag voor bij de kassa en wordt het zonder toestanden opgelost.

zaterdag 16 september 2017

Side by Side

Side by Side (2006), twee gebouwen van elk 23 verdiepingen hoog aan het Weerwater in Almere.
Het ontwerp is van de Nederlandse architect Frits van Dongen.






zaterdag 9 september 2017

El ojo del hurecán

Reynerio Tamayo is een kunstenaar uit Cuba. Tamayo is geboren in 1968 en heeft de roerige tijden in zijn geboorteland van dichtbij meegemaakt.

Op het schilderij “El ojo del hurecán” (Het oog van de orkaan) geeft de kunstenaar weer hoe hij zijn land ziet. Je ziet een eiland waar je in het midden een stervormige toren ziet. Deze toren is een onderdeel van het monument voor de nationale held van Cuba, José Martí  (1853-1895). Het schilderij El ojo del hurecán van Reynerio Tamayo plaatst Cuba in een stil middelpunt van een tropische orkaan. Cuba is op dit moment in het oog van de storm rustig. De kunstenaar zet je aan het denken; wat gaat er gebeuren als de orkaan verder trekt? 

De held José Martí werd geboren in de tijd dat Cuba een kolonie was van Spanje. 
Martí was een intellectueel, hij was journalist, schrijver, dichter en schilder. Op 16-jarige leeftijd publiceerde hij zijn eerste politieke artikelen in de illegale krant “El Diablo Cojulo” en schreef hij verschillende patriottistische drama’s. Martí had een grote afkeer van de Spaanse overheersing en liet dat ook duidelijk merken. De koloniale gezagsdragers waren niet gecharmeerd van Martí zijn kritiek en in 1869 werd hij gearresteerd op beschuldiging van verraad. Tijdens de rechtszitting, vier maanden later, accepteerde Martí de beschuldiging en claimde in zijn slotpleidooi “Cuba’s recht op Onafhankelijkheid”. José Martí werd veroordeeld tot zes jaar gevangenisstraf.
borstbeeld van  José Martí 
Na zijn vrijlating sloot hij zich aan bij Máximo Gómes, een rebelse generaal. Martí sneuvelde op 19 mei 1895 tijdens de veldslag bij Don Rios.
Hij wordt gezien als een held, zijn gedichten worden nog altijd gelezen. Bekend uit de bundel “Versos Sencillos” is het gedicht “Guantanamera”. Deze tekst is op muziek gezet en over de hele wereld kom je het lied tegen. Veel volkszangers gebruiken de melodie om hun eigen levensverhaal te vertellen.  Pete Seeger   (Amerikaans pacifist, folkzanger en gitarist) heeft een tekst over het leven van José Martí gemaakt op de melodie van Guantanamera.   

Kom je aan op het vliegveld van Havanna dan zie je met grote letters “José Martí International Airport” staan en bijna alle scholen hebben een borstbeeld van Martí om hem te eren voor zijn verdiensten voor Cuba.    

Het schilderij “El ojo del hurecán” van  Reynerio Tamayo verteld iets over  Cuba en hun nationale held. Dit indrukwekkende werk is één van de vele schilderijen van de tentoonstelling “Cuban Art Now” en is nog tot eind september van dit jaar te zien  in het Museum Singer te Laren.

(foto José Martí van Wikipedia, foto's El ojo del hurecán heb ik gemaakt in Museum Singer in Laren)

zaterdag 2 september 2017

Groeten uit Kampen

Kampen is een prachtig oud stadje met een interessante geschiedenis, mooie gebouwen, pittoreske straatjes,  de IJssel, de haven, de boten en niet te vergeten het










zaterdag 26 augustus 2017

Olifanten Parade

Deze zomer viert “The Elephant Parade” zijn 10-jarig bestaan. Het is de grootste voorstelling in de openlucht van olifantenbeelden. In samenwerking met de gemeente Laren en het Singer Museum staan in de straten, het museum en in de bijbehorende beeldentuin 40 olifanten tentoongesteld.
Elke olifant is een kunstwerk op zich en ze zijn beschilderd door nationale- en internationale artiesten van naam.

Het doel van deze olifantenparade is om geld in te zamelen om zo wereldwijd olifantenprojecten financieel te ondersteunen. Er zijn al zeventien van deze bijzondere openluchttentoonstellingen geweest en hebben over de hele wereld meer dan 100 miljoen bezoekers getrokken. Deze parade was o.a. te zien in Rotterdam, Londen en Bangkok.


Het is niet alleen geweldig om deze beschilderde kunstwerken te bekijken, je kunt ook je steentje bijdragen door naar het Singer Museum te gaan om zelf een olifantje te gaan beschilderen. Je koopt voor 15.00 een onbeschilderd olifantje en gaat aan de slag met verf en  kwast, deze materialen staan voor je klaar in het ”Inloopatelier” gevestigd in het museum.
Je kunt daar je olifantje beschilderen helemaal naar je eigen idee. De opbrengst hiervan wordt besteed aan de bescherming van de Aziatische olifant.


Elke zondag van 11 tot 16.30 kun je terecht in het Singer Museum om te schilderen en vanzelfsprekend kun je dan de beelden van de olifanten bewonderen in de straten van Laren, het museum en in de tuin. 

Heb je nog  tijd loop dan het museum in om te genieten van de tentoonstelling  “Cuban Art Now “  waar ook enkele schilderijen zijn te zien met olifanten  van o.a. Paúl Cordero  en JEFF en heel mooi uit de  eigen collectie “Optocht met Olifanten” van Marius Bauer.
 
JEFF

Raúl Cordero

Marius Bauer

De Olifanten Parade en het bezoeken van de tentoonstelling Cuban Art Now is nog mogelijk t/m 24 september 2017.

zondag 20 augustus 2017

Apicius

Kookboeken zijn er te kust en te keur. Er zijn mensen die kookboeken verzamelen en er zijn mensen die bijna elke dag kookboeken raadplegen, ik doe geen van beide. Wat ik wel graag doe is kookboeken lezen. Vorige week was ik in het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden om de tentoonstelling Casa Romana te bezoeken. Het was letterlijk en figuurlijk een kijkje in de keuken van een rijke Romeinse familie. Er lagen ook spannende recepten die de bezoeker mee mocht nemen. Dat kon ik niet laten want mijn interesse was gewekt en ik wilde dan ook weten wie de samensteller was van deze recepten.

Deze recepten komen uit Re Cocquinaria, het kookboek van Apicius. Apicius was een bemiddeld persoon uit de tijd van keizer Tiberias. Deze rijke Romein hield zich niet bezig met de gebruikelijke zaken waar de meeste rijken hun dagen mee vulden. Hij had geen belangstelling voor politiek, filosofie of wat dan ook. Wat hij wel deed is niet duidelijk maar kok was hij niet, hij was heel gewoon een enorme smulpaap. Hij gaf veel eetfeesten voor zijn vrienden en zijn kwistige levensstijl bracht hem financieel naar de afgrond. Het niet meer hebben van de nodige financiële middelen om zijn extravagante levensstijl in stand te houden kon hij niet verdragen en pleegde zelfmoord door het nemen van vergif.

Apicius heeft meerdere kookboeken op zijn naam staan, hij stelde een algemeen kookboek samen en verschillende boeken over één onderwerp  b.v. sausen. Ook geeft hij tips in zijn boeken over het bewaren van etenswaren.
In het kookboek Re Cocquinaria  staan maar zes recepten die van de hand van Apicius zijn. Door de eeuwen heen is het boek aangevuld met recepten van andere receptenbedenkers of smulpapen.
Volgens kenners heeft Apicius wel heel veel recepten op zijn naam staan en zou hij de uitvinder zijn van de foie gras.

Wil je meer weten over de Romeinse keuken kijk dan bij Apiciana

(foto Apicius van wikipedia)

zaterdag 12 augustus 2017

Casa Romana

Casa Romana, een prachtige tentoonstelling in het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden. Een paar uurtjes in het leven stappen van de rijke bewoners van een luxe stadsvilla in het Oude Rome is een bijzondere ervaring. 
Er is gekozen voor twaalf momenten uit het dagelijkse leven van een gegoede familie.

Je maakt kennis met de rituelen van de dag. 
De deur gaat open naar het hele huis. Je komt door de poort het huis binnen, langs het huisaltaar naar de fraaie vertrekken. In de slaapkamer waan je je even de vrouw des huizes en maak je kennis met de rituelen van het baden, het kleden en het uitzoeken van de sieraden. Ondertussen doen de kinderen hun spelletjes en moeten ze naar school. In de keuken beleven we het klaarmaken van de maaltijden, voor de bezoeker liggen er verschillende recepten klaar om mee naar huis te nemen.

De tentoonstelling is mooi samengesteld, met kleurige muurschilderingen, mozaïeken, meubels, kleding, sieraden, boekrollen, serviesgoed en glaswerk.
Tijdens het bezoek sta je in een andere wereld en ben je een dag op bezoek bij een rijke Romeinse familie.







De tentoonstelling is nog te zien tot 17 september.
(foto’s gemaakt in het Rijksmuseum van Oudheden)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...